Komplementarność
Calling Cards to India Jednym z najprostszych przykładów współdziałania genów nieallelicznych jest dziedziczenie kształtu grzebienia u kur (ryć. 6-6a). W wykształceniu czterech form tej cechy biorą udział geny z dwóch różnych /ócz: R-r oraz P-p. Gen R warunkuje kształt różyczkowy grzebienia, a jego allel r — pojedynczy, natomiast gen P powoduje powstanie grzebienia groszkowego, jego allel p — grzebienia pojedynczego (ryć. 6-6b wkładka kolorowa). Typ grzebienia pojedynczego jest zatem recesywny zarówno w stosunku do grzebienia groszkowego, jak i różyczkowego, warunkujący go genotyp to podwójna homozygota recesywna — rrpp. W wyniku współdziałania genów R i P powstaje czwarta forma cechy — grzebień orzeszkowy, której genotyp może mieć kilka różnych wariantów, gdyż wystarczy obecność jednego genu dominującego z każdej pary alleli (R_P_). Z krzyżowania osobników o ustalonej cesze kształtu grzebienia, tj. z grzebieniem różyczkowym (Rrpp) i groszkowym (rrPP), w pokoleniu Ej wszystkie ptaki będą podwójnymi heterozygotami RrPp i będą miały grzebień orzeszkowy. Natomiast w pokoleniu F2 nastąpi rozszczepienie cech w stosunku 9 orzeszkowych : 3 różyczkowe : 3 groszkowe : l pojedynczy. Różnice między wynikami tego krzyżowania a krzyżowania uwzględniającego dwie niezależnie dziedziczące się cechy polegają na tym, że w pokoleniu Fl pojawia się nowy fenotyp, całkowicie różny od obojga rodziców, natomiast w pokoleniu F2, w którym wystąpią 4 fenotypy w stosunku 9:3:3:1, pojawia się również nowy typ — grzebień pojedynczy, którego nie było w dwóch pokoleniach przodków. Dwa dominujące geny z różnych par alleli, współdziałające razem i wytwarzające odmienną formę cechy niż ta, która powstaje w wyniku działania każdego z nich osobno, nazywamy genami komplementarnymi lub dopełniającymi się. Angielski Wrocław
